ادبیات دوره اول متوسطه(ارسطو-اهواز)
مطالب کمکی درآموزش کتاب های فارسی هفتم وهشتم ونهم 
نويسندگان
لینک دوستان
پيوندهای روزانه

میخواستم بدونم فلسفه زنجیر زنی برای ابا عبدالله ع چیست؟

                                                                                                  

چون خودم در ماه محرم زنجیر زنی میکنم همیشه این سوال در ذهنم هست که این کار ایا دلیلی دارد یا همین طوری از روی عادته و تقلید از کشور های مسلمان دیگه.التماس دعا.

پاسخ: 

 


با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
سینه زنی و زنجیر زنی اعمالی است که برای تعظیم شعائر الهی و شرکت در غم و اندوه مصیبت سید الشهدا(ع) صورتی می‏گیرد. سینه زنی از مراسم سنتی عزاداری برای سید الشهدا(ع) و دیگر ائمه مظلوم است که همراه با نوحه خوانی و با آهنگ خاصی بر سر و سینه زدن همراه است. اصل این سنت به ویژه درمیان عرب ها رواج داشته و بعدها به صورت موجود در آمده است. این امر در دوران صفویه توسعه یافت و در عصر قاجاریه بیش‏تر رواج پیدا کرد.(1) و اکنون نیز به این شیوه اجرا می شود.
اصل عزاداری و نوحه خوانی خصوصاً بعد از حادثه جانگداز کربلا، همواره مورد تأکید و سفارش بسیار امامان معصوم (ع) بوده است.
امام باقر(ع) به کسانی که روز عاشورا نمی توانند به زیارت امام حسین بروند، دستور می دهد: بر حسین ندبه و عزاداری و گریه کنند. به اهل خانه خود دستور دهند بر او بگریند. نیز در خاندانش با اظهار گریه و ناله بر حسین مراسم عزاداری بر پا کنند و یکدیگر را با گریه و تسلیت گویی در سوگ حسین در خانه های شان ملاقات کنند.(2)
اما استفاده از ابزار خاصی نظیر زنجیر، طبل، بر پا داشتن عَلَم، بعد ها متداول گشت و اکنون به عنوان عزاداری سنّتی جایگاه خاصی نزد شیعیان دارد، در عین حال همان طور که زنان و برخی از مردان در عزای نزدیک ترین افراد خود، به سر و صورت یا به سینه و روی زانوی خود می زنند، در عزای امام حسین نیز به همان صورت و یا به صورت منظم و به شکل هیأت های عزاداری مرسوم شده است.
البته در مورد زنجیر زنی باید گفت: مطلب دقیقی در کتاب های اصلی تاریخی در مورد فلسفه و تاریخ آن پیدا نشد. بنا به نقلی این شیوه عزاداری مربوط به ایران قبل از اسلام و در رسای مرگ سیاوش انجام می شد که در این مراسم مردان خود را با زنجیر می زدند و زنان بر سر خود خاک و کاه می ریختند. بعد از ظهور اسلام این شیوه مرسوم و سنتی عزاداری برای حضرت اباعبدالله(ع)به کار رفت و برای سوگواری واقعه عاشورا انجام شد.
نقل دیگر اینکه «زنجیر زنی»، از هندوستان و پاکستان به ایران آمده است. البته از آن جا که برخی به وضع نامناسبی با زنجیر عزاداری کرده و موجب زخمی شدن بدن و خون آمدن آن می‏گشت، برخی از علما به حرمت آن فتوا دادند؛ ولی اگر این عمل به شیوه‏ای انجام شود که موجب صدمه به بدن و تقبیح عاقلان نگشته، زمینه را برای وهن آموزه‏های عاشورا فراهم نسازد، اشکالی ندارد؛ چنان که در عموم عزاداری‏های ایران در خصوص زنجیرزنی، به دلیل رعایت شؤون عزاداری این نوع سوگواری رایج است. (3)
البته این نقل ها تنها در حد یک احتمال می باشد. نمی توان گفت که قطعا این شیوه عزاداری ریشه در این امر دارد. اما به هر حال می توان گفت که حداقل همان مساله ای که در مورد سینه زنی گفته شد، در این جا نیز کاربرد دارد. یعنی انسان در رثای عزیزان خود بر سر و سینه می زند و این شیوه نیز انعکاسی از همان امر است.
پی نوشت ها:
1. جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف، قم، 1389ش، ص 237.
2. همان، ص 312.
3. الخلیلی، جعفر، موسوعة العتبات المقدسة، منشورات موسسة الاعلمی، 1407ق، ج 8، ص 378.
موفق باشید.

[ ٢٠ آبان ۱۳٩٢ ] [ ۸:٥٧ ‎ب.ظ ] [ ارسطو ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

بانظرات خودمارادربهترشدن وبلاگ یاری نمایید. باارسال نمونه سؤال ومطالب ارزنده وکمکی در تدریس ازطریق نظردادن وایمیل ما را یاری نمایید. masoodarastoozadeh@gmail.com
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
RSS Feed

اختصاصی --------------- آب وهوا